Mijn zomer in boeken

Hallo,

Dat is lang geleden hé, dat ik het hier nog eens over boeken had ?
In 2015 las ik geen één boek. Schandalig ! Ik begon wel in een boek maar om de één of andere reden geraakte ik er nog niet door. Nochtans het is een goed boek. Het ligt hier nog altijd half uitgelezen : Post Mortem van Peter Terrin.

En in de vierde maand van 2016 kreeg ik ineens weer veel zin om te lezen. Het viel samen met de release van dit boek . Ik kreeg een aanbeveling van haar, mijn creatieve, blogvriendin en vriendin in real life. Haar lovende woorden over Het Smelt van Lize Spit deed mij terug leesgoesting krijgen maar toch liet ik Life on Sneakers voorgaan.

life-on-sneakers

Het verhaal van Evi Renaux over hoe het leven plots een andere wending kan nemen. Over veerkracht dat je dan nodig hebt om een ingrijpende verandering de baas te kunnen, over niet bij de pakken blijven zitten, noch in een hoekje weg te kruipen maar toch een manier te zoeken om verder te LEVEN. Vlot geschreven, mooi geïllustreerd, leuk boekje om te hebben alleen al voor de schoonheid ervan.
De levensles uit Evi’s verhaal herken ik helemaal. Als het leven je andere dingen brengt dan je gedroomd had dan kan je maar best proberen het best er van te maken. Het sterkt je en je wordt er een beter mens van. Het kunnen omgaan met imperfectie is het beste wat je daaruit kan leren en vooral het aanvaarden daarvan is zo verrijkend.

16250_het-smelt Dit boek is intussen een Vlaamse bestseller geworden.
Dit zegt de achterflap : In Eva’s geboortejaar worden in het kleine Vlaamse Bovenmeer slechts twee andere kinderen geboren, allebei jongens. De drie maken er hun hele jeugd samen maar het beste van, tot de puberteit aanbreekt. Opeens ontstaan er andere verhoudingen. De jongens bedenken wrede plannen en de bedeesde Eva kan hieraan meedoen of haar enige vrienden verraden. Die keuze is geen keuze.

Dertien jaar na een snikhete zomer die volledig uit de hand loopt, keert Eva terug naar haar geboortedorp met een blok ijs in de kofferbak. Gaandeweg wordt duidelijk dat zij dit keer de plannen bepaalt.
Veel mensen zijn heel lovend over dit boek, hoewel ik blij ben dat ik het boek gelezen heb en het goed geschreven is, gaf ik het op Goodreads drie sterren. Ik raad het je wel aan om te lezen zodat je zelf een mening kan vormen over het boek maar voor mij springt het er niet bovenuit. Nochtans hou ik van de trage opbouw en de heftigheid van het verhaal helemaal op het einde van het boek, maar dan ook echt helemaal pas op het einde.  Wel een boek dat even aan jou vast blijft kleven.

Tijdens mijn vakantie las ik nog drie andere boeken :
Het Rosie Project van Graeme Simsion
Ijstweeling van S.K. Tremayne
De Cirkel van Dave Eggers

Het Rosie Project en De Cirkel zijn boeken die al twee jaar op mijn e-reader stonden hoog tijd dus dat ze gelezen werden. Ijstweeling is een recent boek, een aanbeveling die ik kreeg vanuit de Facebookgroep http://www.iedereenleest.be .

9492_hetrosieproject

Dit zegt de achterflap : De autistische Don Tillman doceert genetica aan de universiteit. Hij is superintelligent, kan geweldig koken en is op zoek naar een vrouw. Door zijn sociale onhandigheid is hij echter nooit verder gekomen dan een eerste date. Met behulp van een zestien pagina’s tellende vragenlijst hoopt hij zijn perfecte partner te vinden.
Dan komt Rosie Jarman in zijn leven: verre van perfect, maar wel intelligent en mooi. En ze is ook op zoek naar haar biologische vader – een zoektocht waar Don haar misschien bij zou kunnen helpen.
Ik gaf het boek **** omwille van zijn geestigheid. De opvolger Het Rosie Effect, staat ook al klaar om gelezen te worden.

13555_ijstweeling

Dit zegt de achterflap : Een van Sarahs dochters sterft. Maar kan zij zeker weten wie van de twee? Een jaar nadat een van hun identieke tweelingdochters, Lydia, door een ongeluk overlijdt, verhuizen Angus en Sarah Moorcroft naar een klein Schots eiland dat Angus van zijn oma heeft geërfd, in de hoop hun verwoeste leven weer op te pakken. Maar wanneer hun andere dochter, Kirstie, meent dat ze haar identiteit hebben verwisseld – dat zij Lydia is – stort hun wereld opnieuw in. Als de winter oprukt, en Angus voor zijn werk op het vasteland moet verblijven, lijkt het verleden Sarah in te halen en wordt Kirstie (of is het Lydia?) steeds onrustiger. Wat is er nou echt gebeurd op de fatale dag dat een van haar dochters overleed? S.K. Tremayne is het pseudoniem van een internationale bestsellerauteur, die woont en werkt in Londen. De vertaalrechten van IJstweeling zijn verkocht aan achttien landen.
Een recensent Lin vat het boek als volgt samen en ik kan het niet beter zeggen dan dat :
De roman is bijzonder spannend. De ontreddering van het kleine meisje, de wanhoop van de ouders, hun verschillende interpretatie van en herinnering aan de avond van het ongeval, de geheimen, de vreselijke verwarring rond de identiteit van het meisje, het is allemaal sterk psychologisch onderbouwd. Het decor waarin de thriller zich afspeelt draagt bij aan de spanning.
Het boek kreeg van mij drie sterren. Graag gelezen en aangeraden.

9662_decirkel

Dit zegt de achterflap :

ALLES WAT GEBEURT MOET OPENBAAR ZIJN

Mae Holland kan haar geluk niet op als ze wordt aangenomen bij de Cirkel, het machtigste internetbedrijf ter wereld. De persoonlijke e-mails van de gebruikers, hun sociale media, betalingsverkeer en aankopen zijn met elkaar verbonden door een universeel besturingsprogramma. Het resultaat: iedereen heeft slechts één online identiteit. Een nieuw tijdperk van openheid en gemeenschapszin is aangebroken.

PRIVACY IS DIEFSTAL

Mae laat zich meeslepen door de energie van het bedrijf, de groepsactiviteiten en de feestjes, de oneindige mogelijkheden – zelfs als ze het leven buiten de campus langzaam uit het oog verliest, een ontmoeting met een collega haar in verwarring brengt, en haar bijdrage aan de Cirkel steeds meer openbaar wordt.

GEHEIMEN ZIJN LEUGENS

De Cirkel is een intelligente, scherpe en spannende roman die vragen oproept over ons geheugen, onze geschiedenis, privacy, democratie en de grenzen aan onze kennis van de wereld.

WELKOM IN DE CIRKEL

Het is eigenlijk een angstaanjagend, relevant boek. Relevant want het gaat over het Internet en het delen van je leven via social media maar gaat veel verder dan dat wat we vandaag kennen.Het gaat veel verder tot in het absurde. De auteur lijkt ons te waarschuwen voor de toekomst. Het boek stemt tot nadenken over het gebruik van internet en social media.Het doet me ook denken aan het boek 1984 van George Orwell.
Het is een subliem geschreven boek en normaal gezien zou het minstens vier sterren van mij krijgen toch gaf ik het maar drie sterren. Er zitten te langdradige passages in met naar mijn zin teveel onnuttige beschrijvingen, vandaar. Maar zeker een aanrader om te lezen.

Nu ben ik het Licht van de Zee van Margot L. Stedman aan het lezen. In november komt de verfilming van dit boek uit. Ik zag de trailer en die sprak mij erg aan. Daarom wou ik het boek lezen. In tegenstelling tot velen zie ik graag boekverfilmingen maar ik wil altijd eerst het boek gelezen hebben alvorens de film te zien. Ik vind een verfilming zelden teleurstellend, ik kan mijn eigen voorstelling behouden. Ik zie alleen graag en ben nieuwsgierig wat een regisseur van het boek er van maakt. Ik ga dus zeker naar die film kijken als hij uitkomt.

En daarna wil ik de nieuwe boekhype : Een klein leven van Yanagihara Hanya lezen. Naar het schijnt een boek dat stevig aan je vast blijft kleven.

Ben jij ook een lezer? Welk boek beveel jij aan of wat ben je momenteel aan het lezen ?

Lieve groetjes,
CreativEls

 

 

Advertenties

Mama fietst naar het werk#2

Hallo,

Vorig jaar schreef ik al eens over mijn zo goed als dagelijkse fietstocht naar het werk.
Je kan het hier nog eens nalezen, mocht je het gemist hebben.

Qua weersomstandigheden heeft 2016 nog niet veel goeds gebracht. Er viel al heel veel regen dit jaar en dus bleef mijn fiets tegen wil en dank teveel op stal.
Gelukkig is het nu zomer en heb ik wel veel gebruik kunnen maken van mijn fiets om naar het werk te gaan. De externe vergaderingen en werkbezoeken liggen nu ook stil en dus heb ik de auto ook minder nodig.
Ik wil jullie nog eens een glimp laten werpen op mijn fietsparcours, vorig jaar waren immers nog werken aan de gang. Inmiddels is er een heel mooi fietspad aangelegd. Een groot voordeel van mijn tocht is dat ik maar liefst 11km van de 20 af te leggen kilometers op een apart, afgescheiden van het verkeer, fietspad kan rijden, wat de veiligheid behoorlijk ten goede komt.

foto 1

foto 4 Er is zelfs een stukje rode loper voorzien, haha. Op één van de bruggen die ik over moet is de toplaag vuurrood. Het water blijft wel erg lang op de laag liggen wat dit speciale effect geeft. foto6

foto7

Wie mijn vorig bericht goed las, weet dat ik provincies overschrijd. Dit is op de terugweg wanneer ik mijn woonplaats en andere provincie terug binnenrijd. “Welkom in Bosland”.
Toch effe ook reclame maken voor de prachtige natuur, wandel en fietsmogelijkheden in mijn woonplaats Lommel. Alle info vind je op www.bosland.be mocht je graag eens afzakken naar onze mooie gemeente. Ook de Lommelse Sahara, ja we hebben hier een Sahara, is de moeite waard om eens te bezoeken en er te komen wandelen.

Er rest mij enkel nog foto’s van een stukje van mijn terugweg. Geen echt fietspad maar toch mooi afgescheiden van het verkeer, een parallelweg langs de huizen waar alleen af en toe een bewoner rijdt om daarna terug op het mooie fietspad aan te sluiten.

En hoe zit het met jou ? Ook plannen om wat vaker de fiets te nemen? Niet twijfelen.
Doen ! Ik kan het alleen maar aanraden. Niets dan voordelen, goed voor het milieu, de portemonnee en jezelf.

Lieve groetjes,

CreativEls

Over het leven en ons dagelijks brood

Hallo,

Het is hier langer stil geweest dan bedoeld was. Traditioneel blog ik niet in de maand augustus. Dat is de maand  waarin onze jaarlijkse zomerse gezinsvakantie valt. Wij gaan steeds de laatste 14 dagen van die maand naar het buitenland. Een heel drukke maand want de eerste 14 dagen van de maand wordt de reis voorbereid. Dit jaar kwam er nog bij dat onze oudste dochter vanaf september op internaat zou gaan.

Wie hier regelmatig meeleest weet dat onze dochter een fysieke beperking heeft. Zij heeft nood aan speciaal onderwijs. Vanaf dit schoooljaar volgt ze middelbaar onderwijs. Geen makkelijke opdracht want er zijn weinig mogelijkheden qua ondersteunend onderwijs. Je hebt zomaar niet te kiezen. Echt erg vinden wij dat want je hebt eerst en vooral al pech dat je met een beperking door het leven moet en dan word je ook nog eens beperkt in schoolkeuze en opleidingskeuze. Gelukkig kon Rune in het aanbod (onderwijs voor kinderen met een fysieke beperking maar normale begaafdheid) haar gading vinden. Alleen, er is in Vlaanderen maar één school die dit aanbiedt, er waren maar 8 beschikbare plaatsen. Lang zag het er naar uit dat ze dit schooljaar nog niet aan de opleiding kon starten, maar dat ze op een wachtlijst kwam te staan. Gelukkig heeft een kennismakingsgesprek daar verandering in gebracht. Rune heeft de directie met haar enthousiasme en motivatie kunnen overtuigen, ze kreeg een plaatsje. De school is in Antwerpen. Een dagelijkse trip vanuit de Limburgse Kempen naar de “grote wereldstad Antwerpen” is niet haalbaar. Dus zou ze op internaat moeten. Een hele opdracht voor ons als ouders want wij moesten gaan “loslaten”. Veel vroeger dan we gedacht hadden. Ook voor haar een grote stap maar onze meid heeft zich heel goed aangepast en doet het heel goed op school. Haar motivatie haalt het beste in haar naar boven. We zijn trots. Zij wou graag iets creatiefs doen en ze zal de komende jaren  de opleiding Publiciteit en Grafisch werk kunnen volgen.
Ik dacht dat er voor mij door de week wat meer tijd vrij zou komen voor mijn hobby’s maar dat is nog niet helemaal gelukt. Er diende nog veel over en weer gereden te worden naar Antwerpen voor gesprekken, infoavond,… Ze had al 4 vrije dagen en we hebben nog een kind in huis dat nu met volle teugen van alle aandacht geniet.

Ik hoop met deze blogpost terug met regelmaat aan het bloggen te zijn.

Intussen zat ik niet stil natuurlijk. Naaien deed ik nog niet veel maar er liggen wel wat projectjes klaar die de komende dagen dienen te worden afgewerkt. Dus binnenkort hier te zien.

Er werd vooral veel gesport, ik ben terug aan het opbouwen na mijn blessure, over een maand loop ik terug 5km.

DSC_0256

Lekker koken en recepten uitproberen deden we wel. Ik vond hier inspiratie. Daar vind je ook de recepten.
Ik paste het recept wel aan naar eigen smaak. Zo gebruikte ik volkoren Speltmeel en ik voegde een  schepje Gomasio toe.

Hierbij het resultaat.

DSC_0253 DSC_0254

DSC_0255

Courgettebrood met half zongedroogde tomaten en parmezaanse kaas :

DSC_0258 DSC_0259

Courgettebrood met geitenkaas :

DSC_0260 DSC_0261

Een heerlijk alternatief voor het dagelijks brood. Gesmaakt dat het heeft ! Alleen volgende keer het brood met de geitenkaas een beetje langer laten bakken want in de kern was het nog niet helemaal doorbakken.

Lieve groetjes,

CreativEls

Mama fietst naar het werk

Hallo,

Toen ik nog in de kleine kinderen zat ging het niet hoor, naar het werk fietsen. Met een tocht langs voorschoolse opvang en crèche was dat niet mogelijk. Nu mijn kinderen tieners zijn en zelfstandiger lukt het wel. De oudste werd in de ochtend opgehaald met busvervoer en de jongste kan zelfstandig naar school fietsen. We wonen op 2km van de buurtschool, hij moet door verkavelingswijken rijden, geen grote of drukke baan oversteken. Volgend schooljaar gaat de oudste op internaat (dat verhaal vertel ik later wel eens) .
Het is vorig jaar ergens in de zomer dat ik besloot voortaan met de fiets naar het werk te gaan. Goed voor mijn conditie, het milieu en mijn portemonnee aangezien er door de werkgever een mooie fietsvergoeding tegenover staat.
Ik woon op 20km afstand van mijn werk. Om de tocht binnen een redelijke termijn te kunnen afleggen en niet te bezweet (kan niet douchen op het werk) en uitgeput aan te komen op het werk schafte ik mij een e-bike aan.
Ik ben geen “stinkzweetmens” dus dat valt allemaal goed mee. Mijn eerlijke collega, echt eerlijke collega, waarmee ik een bureel deel uit geen klachten van nare geurtjes, dus dat zit goed.

Ik wou graag mijn dagelijks tochtje met jullie delen door middel van een fotoreportage.

Het eerste stuk is van thuis naar het centrum van de provinciestad waar ik woon, zo een 10min fietsen langs verkavelingswijken. Om in het centrum een stuk af te snijden en langs het culturele hart van onze stad te rijden. De buurt waar ook een blogster woont.

fiets werk 1

Dan volgt er efkes een moeilijk stuk tijdens mijn tocht omdat er werken worden uitgevoerd. Maar als het klaar zal zijn zal het veel aangenamer fietsen zijn want er wordt een apart fietspad aangelegd. Het pad dat er nu lag was zo een strook op de asfalt tussen een strepenrij.
Het hindernissenparcours :

fiets werk 2

fiets werk 3

fiets werk 4

Dan volgt het meest aangename stuk van mijn tocht. Een mooi aangelegd pad met groene berm. Nu wat uitgedroogd door het warme weer.
fiets werk 5
Mijn schaduw rijdt ook mee .
fiets werk 6
fiets werk 7
Ik dien twee bruggen over te fietsen. Dit is het zicht van op de eerste brug over het Kanaal van Beverlo.
fiets werk 8
Dit is een mooi stukje fietsen in de schaduw. Verkoelend bij een hittegolf, vochtig en koud in herfst en winter.
fiets werk 9
Fietsen langs een adellijk domein :
fiets werk 10
De provinciegrens oversteken, ik ben halfweg :
fiets werk 11
Fietsen langs vakantieoorden en recreatiedomeinen :
fiets werk 12fiets werk 13
Tweede brug overgefietst met terug een zicht op verkoelend water van een ander kanaal en waar men aan gemotoriseerde watersport mag doen. In de zomer bij het naar huis rijden zijn de sporters vaak bezig, dat geeft meteen een vakantiegevoel.
fiets werk 14 fiets werk 15
Het meest vervuilende en ongezonde stuk van mijn fietstocht. Het fietspad loopt een stuk langs de Zuiderring langswaar veel en zwaar verkeer passeert. Vrachtwagens . Ook ik rij daar als ik toch nog eens met de auto ga . Met de auto ga ik wanneer ik vergaderingen heb aan de andere kant van het land of bijscholingen van een halve dag. Bijscholing van volle dagen probeer ik met de trein te bereiken.
Toen ik deze foto nam, kwam er net niet veel verkeer en ik stond daar al efkes te wachten. Er zijn er precies al veel met vakantie.
fiets werk 16
Nog een klein kwartiertje fietsen en ik ben op mijn bestemming. In dat kwartier zit ook nog een treinspooroverweg. Soms sta ik voor de bareel. Een gevaarlijk punt ook want er komen 4 straten uit op de spoorwegovergang. Uitkijken als fietser. Het fietspad er naartoe is niet afgescheiden en soms rijden auto’s zo kort langs je af dat je er van schrikt of geluk moet hebben dat ze je niet raken.
Tip : klik op de foto’s, dan zie je ze beter.
Lieve  groetjes,

CreativEls