6 maanden in boeken

Hallo,

Ik merk net op dat ik dit jaar nog maar 1 blogbericht schreef.
Ik merk op dat ik met een serieuze naai-dip kamp.

Zit CreativEls dan stil ? Nee hoor. Wat heb ik al die tijd dan zitten doen ?
Wel ik heb vooral getraind voor een loopwedstrijd, enfin niet echt een wedstrijd, een loopervaring kan je het beter noemen. Ik stelde mezelf het doel  om dit jaar 10 à 15 km aan een stuk te kunnen lopen en testte dat uit tijdens de Lommel Sahara City Run. Ik trainde er ook voor aan de hand van een persoonlijk schema dat ik kreeg via de lactaattest die ik deed bij Smart-Sport. Drie keer per week volgde ik naarstig mijn schema, door weer en wind. Alle weersomstandigheden kreeg ik over me heen. Ik bracht het tot een goed einde en nu loop ik nog steeds maar effe niet volgens een strak schema.
Mijn doel voor 2018 wordt de 20km van Brussel. Niet omdat ik wil meedoen aan een hype ofzo maar wel omdat ik het reeds als jongeling uitsprak dat ik ooit de 20km van Brussel wil lopen. Wel die ooit wordt 2018, ik word dan 45 jaar een schoon moment om het te doen.

Verder las ik veel. Voor mijn doen veel. Meestal lees ik enkel tijdens mijn zomervakantie, maar deze keer heb ik het lezen verder gezet na mijn vakantie. Ik hou alles netjes bij op Goodreads. Je kan mij daar volgen als je wenst.
Ik wil de boeken die ik de eerste helft van dit jaar las graag met u delen. Het is de eerste keer dat ik mijn challenge op goodreads zal halen. En nog een weetje in 2015 bijvoorbeeld, las ik geen één boek.
Ik wissel papieren boeken af met mijn e-reader. E-reader is vooral handig voor op vakantie en als je net zoals ik een bedlezer bent. Maar voor dit jaar nam ik mij voor toch wat vaker naar de bibliotheek te gaan. Daarom heb ik op Goodreads een “shelve” met de boeken die ik wil lezen en ook in onze streekbibliotheken voorhanden zijn.

In Neerpelt en Overpelt start men dit najaar met een leeskring, ik schreef mij alvast in voor de eerste bijeenkomst. Het boek : Wat alleen wij horen van Saskia De Coster zal er besproken worden. De auteur komt in de loop van november ook naar de bibliotheek voor een lezing.

Het eerste boek dat ik las dit jaar : Het licht van de zee van M L Stedman. ****

Licht van de zee

De achterflap zegt :

1926. Tom en Isabel Sherbourne bemannen een afgelegen vuurtoren voor de kust van Australië. Het is een stil en eenzaam leven voor het jonge, ongewenst kinderloze stel. Tot er na een storm in april een roeiboot aanspoelt met twee mensen erin: een dode man en een kleine, springlevende baby, een meisje.

Tom begraaft de man en Isabel ontfermt zich over de baby, met wie ze al snel een sterke band krijgt. Ze haalt Tom over om te doen alsof ze hun eigen dochter is. Maar wanneer ze na twee jaar terugkeren naar het vasteland worden ze geconfronteerd met veel vragen van hun familie en vrienden, en met een wanhopige vrouw op zoek naar haar dochtertje?
Hoe kwam ik bij dit boek terecht? Ik zag de trailer van de verfilming van het boek en dat sprak mij erg aan. In tegenstelling tot velen zie ik graag boekverfilmingen, maar ik lees liefst eerst het boek. Als ik de film eerst zie, lees ik het boek niet meer. Ik ben nieuwsgierig wat er van gemaakt wordt, het verpest mijn eigen fantasie rond het boek niet. Ik kan dat perfect naast mekaar zien.

Post Mortem van Peter Terrin ****
7830_Post mortem
De achterflap :

Winnaar van de AKO Literatuurprijs 2012.

‘Wegens nogal moeilijke tijden in de familie.’ De nog onbekende schrijver Emiel Steegman staat onder de douche als hem plots het ultieme excuus te binnen schiet om op het laatste moment te ontsnappen aan een opgelegd diner met een delegatie Estse collega’s. Het is een banaal zinnetje, vaag en tegelijk dringend. De vraag hoe deze fictieve ‘moeilijke tijden’ ingekleurd zullen worden door een ambitieuze biograaf die ergens in de toekomst zijn mailverkeer uitpluist, laat hem niet meer los, en bezorgt hem een briljant idee voor een nieuwe roman. Manmoedig besluit Steegman dat de tijd gekomen is om voor het eerst zijn persoonlijk leven in de literaire strijd te werpen.
Tot Renée, zijn dochtertje van bijna vier, wordt getroffen door het noodlot.

Kamer, van Emma Donoghue
Ik kreeg dit boek ooit aanbevolen door een andere blogger toen we deelname aan Kikker Leest.

Kamer

 

Kamer’ is een beklemmende en fascinerende roman van Emma Donoghue die je nooit meer vergeet. Het verhaal begint op Jacks verjaardag, hij wordt al vijf. Jack leeft met Mam in Kamer, waarvan de deur op slot zit. Kamer heeft alleen een dakraam en is elf vierkante meter groot. Jack is dol op televisiekijken; Dora de Explorer is zijn vriendin, maar hij weet dat wat hij op televisie ziet niet echt is. Alleen hijzelf is echt, en Mam, en de dingen in Kamer. En Ouwe Nick die ’s nachts vaak komt. Dan zit Jack in de kast en kraakt het bed. Op een dag vertelt Mam hem dat er buiten Kamer ook een echte wereld is. Een wereld waarmee Jack na hun ontsnapping zal kennismaken.
Dit boek werd ook verfilmd, intussen zag ik ook de film op DVD geleend uit de bibliotheek, ook een aanrader. 

De Napolitaanse romans Elena Ferrante *****
Ik las de vier boeken na mekaar, zoals het hoort denk ik. Ik vond deze boeken verslavend, ze lazen als een trein. Aanraderss, ideaal om op vakantie te lezen. Er gaat een TV-serie van gemaakt worden, daar kijk ik naar uit.

Sergeant Bertrand van Aleksandr Skorobogatov ***
Een bizar verhaal maar wel goed geschreven.
Sergeant Bertrand
Nikolaj en Vera zitten ’s avonds thuis, hij aan de wodka, zij aan de thee, wanneer er op de deur wordt geklopt. Vera doet open – Nikolaj luistert aandachtig mee vanuit zijn luie stoel. Er staat een man voor de deur, hoort hij, ‘Sergeant Bertrand’. Maar waarom fluisteren ze ineens? Zodra Nikolaj zichzelf dit afvraagt, ontstaat er een klein barstje in het wederzijdse vertrouwen van het echtpaar. De twijfel sluipt naar binnen door de openstaande deur, neemt bezit van Nikolaj en transformeert hem langzaam maar zeker tot één brok jaloezie. Daar kon je op wachten, met zo’n beeldschone vrouw, Vera, die avond na avond het toneel betreedt om aanbeden te worden door theaterbezoekers. Hij begint haar te volgen, te bespioneren, hoort geruchten over de losbandigheid die zo aan de toneelwereld kleeft, ziet in elke man een minnaar en raakt langzaam verstrikt in zijn hersenspinsels. Met Nikolaj raken ook wij steeds verder weg van een eenvoudige, eenduidige werkelijkheid. Wat is waar, en wat verzinnen we voor onszelf? Hoe gaan we om met aspecten van het leven die ons minder bevallen? En wat als we ons niet meer bewust zijn van onze eigen fabricaties? Sergeant Bertrand weeft een ingenieus web van intriges en illusies dat ons aan onze leesstoel gekluisterd houdt tot we volledig in het hoofd van Nikolaj zitten, en ons met hem afvragen: wie was toch die man voor de deur, die Sergeant Bertrand?

HhhH Himmlers hersens heten Heydrich van Laurent Binet ****

Dit boek ben ik beginnen lezen omdat er een TV-documentaire werd uitgezonden op de VPRO naar aanleiding van dit boek. Ik nam de docu op, las eerst het boek en zag dan de docuserie.
HhhH

Nazikopstuk Reinhard Heydrich, alias ‘de beul van Praag’ en ‘het blonde beest’, is uitvinder en uitvoerder van de Shoah, en een van de wreedste nazi’s die het Derde Rijk kende. Hij was de chef van Eichmann en de rechterhand van Himmler. Bij de SS noemden ze hem ‘HhhH’: Himmlers hersens heten Heydrich. In mei 1942 wordt hij in Praag in zijn open Mercedes getroffen door een granaat.

De gevolgen zijn meedogenloos: de granaat is geworpen door de Tsjechische parachutist Jan Kubis, en als represaille worden twee Tsjechische dorpen met de grond gelijkgemaakt, honderden mannen standrechtelijk geëxecuteerd en duizenden vrouwen en kinderen afgevoerd en vergast.

Laurent Binets reconstructie van de aanslag op Heydrich is een sublieme combinatie van feit en fictie. Met HhhH schreef hij een indrukwekkende debuutroman die door de internationale pers alom geprezen werd.

Nultijd, Juli Zeh ***
Nultijd

De achterflap : Eigenlijk is de actrice Jola met haar partner Theo naar het Canarische eiland gekomen om zich op haar nieuwe rol voor te bereiden. Maar wanneer ze Sven ontmoet, overtreedt ze alle spelregels en een onschuldige flirt
mondt uit in een levensgevaarlijke driehoeksverhouding. Sven heeft Duitsland verlaten en zich gevestigd
als duikinstructeur. Geen inmenging in andermans problemen – dat is zijn motto.
Maar tijdens de duiklessen met Jola en Theo verandert Sven echter van toeschouwer in deelnemer. Discipline en vertrouwen zijn belangrijk bij het duiken en juist tijdens de nultijd vechten de partners het onderling uit.
In een doeltreffende stijl geschreven, treft elke zin de lezers als een mokerslag en de onderhuidse spanning spat van iedere pagina: Nultijd is de langverwachte en meest toegankelijke roman van een van dé literaire stemmen
uit Duitsland, waarin relatieproblemen tot het uiterste worden uitgevochten.

De tolk van Java van Alfred Birney ****
Winnaar Libris Literatuurprijs 2017. Deze autobiografische roman liet mij, Vlaamse, kennismaken met de schokkende gebeurtenissen gedurende de Japanse bezetting van Nederlands-Indië tijdens de Tweede Wereldoorlog en de politionele acties, de vrijheidsstrijd en de dekolonisatie van Nederlands-Indië.
De tolk van Java is een roman waarin een zoon zijn gewelddadige vader probeert te begrijpen.
Ondanks de gruwel die in het boek voorkomt, nee je kan niet spreken van een mooi verhaal, is het een boek dat ik heel graag heb gelezen. Het is heel goed geschreven, niet langdradig. Een familiegeschiedenis waarin de familieverhoudingen afwijkend zijn gevoed door het traumatische verleden van de vader en geprojecteerd op zijn gezin.
26068_de tolk van java
De achterflap : Voor een Helmondse schoenmakersdochter, een Indische voormalige oorlogstolk en hun zoon bestaat er geen heden. Alleen een belast verleden. De zoon achtervolgt zijn ouders met vragen over de oorlog in Nederlands-Indië die woedt in het gezin. Hun verhalen zijn spannend, hilarisch, gruwelijk, niet te bevatten, rauw, maar niet zonder humor.

Welk boek ik nu aan het lezen ben, kan je op Goodreads  volgen.

Lieve groetjes,

CreativEls

 

Advertenties

4 gedachtes over “6 maanden in boeken

  1. Mooi overzicht! Ik vond HhhH ook heel interessant om te lezen! En nog bedankt voor Post Mortem, ik ga hem zeer binnenkort verstoppen voor nieuwe lezers 🙂

    Hopelijk komt de naaigoesting terug, maar ’t is niet dat je je intussen verveelt he 🙂

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s