Van eenvoud naar uitdaging

Hallo,

Wat eenvoudig leek, bleek een hele uitdaging te worden. Je komt in blogland al eens een hindernissenjurk tegen. Wel deze eenvoudige Candy Jurk uit La Maison Victor Lente 2014 bleek mijn hindernissenjurk te worden.
Het patroontje stond al een tijdje op de to-dolijst net omdat het zo eenvoudig leek en een echt vakantiejurkje is. Bovendien ook in tienermaten mogelijk.

Ik had dit patroon in gedachte om voor onze tienerdochter (maat 158) te maken. Op een thuisverkoop van Cas en Nina vond ik het ideale stofje. Nadat ik op de Songfestivalavond het patroon had uitgetekend dacht ik zondag aan de slag te kunnen. Eerste hindernis : stof te kort. Hoewel ik toch de voorgeschreven hoeveelheid had gekocht, kreeg ik de mouwen er niet meer uit. Daar gingen mijn plannen. Ik belandde achter de computer om stof bij te bestellen.

Dan maar de uitvoering maken voor mijn petekindje (maat 134). Ik had met dit stofje aanvankelijk een andere jurk in gedachte ( de jurk uit een Knippie waarbij dit stofje werd gebruikt). Je ziet het stofje dadelijk. Maar na het doorlezen van de handleiding, bedacht ik mij dat het misschien toch boven mijn kunnen zou zijn. Ik wou dit mooie en alsmaar zeldzamer wordend stofje niet verknallen.

Dus veranderden de plannen, het zou de Candy Jurk uit dit stofje worden.  Dat zag er mij wel te doen uit. Bovendien zijn de stap voor stap tekeningen uit LMV een plus tegenover de uitleg in Knippie.
Het is mijn eigen schuld hé, ik had de handleiding eerst helemaal moeten doorlezen.

Ik ga eerst een foto laten zien van het eindresultaat alvorens u verder te vervelen met mijn hindernissen.

Tweede hindernis : de eerste stap : knoopsgaten maken. Dat was lang geleden dat ik dat nog gedaan had. Ik heb vermijdingsgedrag als het aankomt op knopen aannaaien. Hoewel mijn machine automatisch knoopsgaten kan maken, werd het eerst oefenen. Sukkelen dus. Dat zou niet goed komen in die tricot. Daar durfde ik mijn mooie stofje niet op loslaten. Iets anders bedenken dus. Iets wat ook heel spannend zou blijken. Ik slaakte een opluchting toen ik hierin :

                                                                                                                    slaagde.

Derde hindernis : ik had het eigenlijk al opgemerkt bij het knippen van de stof. Er moest geen naadwaarde geknipt worden aan halslijn en aan zoom van de mouwen. Ik bedacht : “daar zal wel een reden voor zijn, dat komt wel goed”. Tot ik aan dat punt kwam. Ik werkte nl. niet met een zelfde soort stofje als in het boekske. Ik schakelde een hulplijn in maar die bleek op weekend in Parijs. Maar was wel zo lief mij op weg te helpen. Ik heb er eerst nog eens een nachtje over geslapen en toen zo :

                                                                                                                 opgelost. Een rolzoom met de overlock. Wat was ik blij dat ik leren werken heb met mijn overlock. Een naadje bleek niet meer mogelijk wegens onvoorziene naadwaarde en stofje moest beschermd worden tegen uitrafelen.

Ik vergeet nog een hindernis te melden : ze situeert zich eigenlijk tussen hindernis 2 en 3. Hindernis 3 is dus eigenlijk hindernis 4. Kan u nog volgen ?

Toen ik de tunnel voor het koordje netjes had afgewerkt en het koordje er in aan het brengen was met een veiligheidsspeld, vielen één voor één mijn nestelogen uit mijn stof. Mijn hart stond even stil. Hoe moest ik dat nu oplossen? Het zou erg gaan uitrafelen mocht ik het zo laten, dus dat kon ik niet doen. Lostornen en opnieuw beginnen zag ik niet zitten want hoe zou het er dan allemaal gaan uitzien. Dan maar handwerk, iets wat ik haat en niet goed kan. Het is jammer maar helaas. Gelukkig leidt de mooie gouden veter de aandacht van het verprutste werk dat er achter zit, af.

Ik kwam deze gouden schoenveters tegen bij Veritas. Dit leek mij wel mooi passen bij dit stofje als taillekoordje.

Maar uiteindelijk valt het eindresultaat nog mee en ik denk dat het ook wel draagbaar en toonbaar is. Nu nog hopen dat het ook past. Komende zaterdag ben ik jarig en dan komt  Ella, mijn petekindje op bezoek en kan ze het passen. Ik stuurde haar alvast een foto en haar oogjes blonken al, liet haar mama weten.

                                                   Bekend stofje gekocht bij Stoffenhuis uit Bree
                                                               Patroon : Candy Jurk La Maison Victor Lente 2014
                
                                                                  Tip : klik op de foto’s dan zie je ze beter.

Hou mijn blog komende zaterdag in het oog, want dan ben ik jarig en geef ik nog eens wat weg.
Tot dan !

Lieve groetjes,

CreativEls

Advertenties

13 gedachtes over “Van eenvoud naar uitdaging

  1. Ohhhhh heb da stofke ook en wil er de burda 7828 in maken, maar ben wel wa bang ben maar beginnelinge! Maar jou kleedje is wel geslaagd, blijft een prachtig stofke ❤

    Like

  2. Dat waren nogal wat hindernissen! Resultaat gelukkig toch nog goed gelukt! Prachtig stofje! Kom het al diverse keren tegen, maar waar is het toch van?
    Kleine tip voor knoopsgaten en nestelogen…. Daartoe verstevig je de tricot met vlieseline, zodat de rekbaarheid eruit is.

    Like

  3. Ik had het verstevigd Tialda, maar ik denk dat de versteviging die ik gebruikte toch nog niet stevig genoeg was. Het was de H180 als ik mij niet vergis. Volgende keer toch andere nemen, echte plakvlies misschien ? Bedankt voor de tip.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s